Nou eindelijk even een berichtje van mama. Het heeft even geduurd maar er komt ook zo veel bij kijken als je net papa en mama bent geworden.
Ik zal even beginnen bij de bevalling:
Donderdag 24 april om kwart over 7 opgehaald en aan de ctg gelecht, om meiske deed het geweldig. Daarna kort een echo en toen kon het echt beginnen.
Mijn bloeddruk was inmiddels 105/130 dus veel te hoog.
Vliezen waren zo maar gebroken en voelde er ook weinig van, daarna een hardslagmeter op haar hoofdje en een weeen meter in of naast de baarmoeder.
Het duurde erg lang voor ik een wee kon voellen, het was inmiddels goed 12 uur en we hadden net het eten op. Daar kwamen ze.
Al vrij snel vrij heftig dat mee moest puffen en ook al vrij snel op elkaar.
Om drie uur gingen ze kijken hoeveel er gebeurd was en dat viel mij tegen, ik wou te snel, het was 5 cm.
Dus ff door zetten, om 5 uur werd het me te veel, 6 weeen in 10 min en ik wist haast niet meer hoe ik moest puffen maar Jolle heeft me heel goed geholpen.
Om half 7 kreeg ik een prikje voor de pijn en dat zou om 7 uur werken, ik had 7 a 8 cm toen maar het was heel heftig. Ik had om 7 uur het gevoel dat ik het persen niet meer tegen kon houden en dat was moeilijk maar ik moest nog maar een klein stukje.
Ik mocht al snel daarna lichtjes gaan mee drukken en toen kon het persen gelukkig beginnen.
Als er een wee was mocht ik mijn knieen optrekken en goed persen en daarna weer luchthappen en weer persen.
Volgende wee weer heel hard persen en ik voelde maar een weg, nog een keer persen en nog een keer. Toen bij de volgende wee goed luisteren en zuchten als hun dat zeiden,oke, niet bang zijn dacht ik pijn gaat het toch doen.
Daar kwam de wee heel hard drukken en lucht happen en nog een keer en toen, ja het hoofdje. Heel hard zeiden ze zuchten zuchten dat ik er vlink van schrok , ik denk het gaat fout maar nee, nog een keer rustig persen en daar was ze. Ik kon haar zien toen ze er uit kwam en toen kreeg ik haar op mijn buik, eindelijk.
Ik dacht echt dat ik helemaal kapot was van onder maar dat viel mee.
De placenta kwam heel snel en was mooi heel, maar toen het laatste en dat is dan niet meer leuk als je alles achter de rug hebt. Het hechten was snel klaar en Amber was goed gekeurd.
Toen mocht ik douchen en naar mijn kamer, alles was goed gegaan en achter de rug.
Ik zal zo snel mogelijk jullie op de hoogte houden en een foto plaatsen maar mijn dochter roept me.
Bedankt voor alle brichtjes,
Janet en Amber.
|